Παρασκευή, Ιουλίου 15, 2005

ΚΤΕΟ. Νοσταλγώντας τα 80's...


Στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου άρχισαν να εμφανίζονται ενοχλητικά παράσιτα. Η φωνή του Κωνσταντίνου Τζούμα στον Εν Λευκώ γινόταν , ανάμεσα στις παρεμβολές, πιο φρέσκια, πιο νεανική, μέχρι να χαθεί οριστικά. Τα μαλλιά μου άρχισαν να φουσκώνουν και όταν κοιτάχθηκα στον καθρέφτη είδα με φρίκη την περιποιημένη μου κόμη να έχει μεταβληθεί σε ένα αχρείο άφρο πράγμα, που θύμιζε μέλος συμμορίας της Νέας Υόρκης το 1983. Ένιωσα μια ξαφνική φαγούρα πάνω από τα χείλη μου και με φρίκη διαπίστωσα πως ένα παχύ μουστάκι είχε φυτρώσει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Μόλις περνούσα την πύλη των ΚΤΕΟ...

Back to the past


Ταλαιπωρημένοι φυσικοί, τρελοί επιστήμονες, παρανοϊκοί εσχατολόγοι σταματήστε ό,τι κάνετε. Η λύση βρέθηκε. Η μηχανή του χρόνου υπάρχει. Δοκιμάστε απλά να περάσετε το αυτοκίνητο σας από την δημόσια υπηρεσία που θυμίζει το μικρό γαλατικό χωριό. Περικυκλωμένο από την αυτοκρατορία του εκσυγχρονισμού και του εξευρωπαϊσμού το ΚΤΕΟ ζει στην ένδοξη εποχή της δεκαετίας του 80.

O Ντέταρι

«Καλά άκουσες πως στο Atari βγήκε ένα νέο παιχνίδι; Tetris το λένε» έλεγε ο διπλανός μου στην ουρά. Το μαλλί του έμοιαζε με το δικό μου, μόνο το μουστάκι του ήταν λίγο πιο λεπτό. Ο φίλος του, ντυμένος με φανέλα τιραντάκι, σορτσάκι και παπούτσια Zita Hellas δεν μάσησε: «Τι μου λες ρε φίλε; Ο πρόεδρος τρελάθηκε. Το διάβασα στις «24 Ωρες», ο Κοσκωτάς φέρνει τον Ντέταρι. Θα τον πεθάνουμε τον Βαρδινογιαννισμό». Από πίσω μου καθόταν μια κοπέλα που διάβαζε την «Μανίνα» της χωρίς να ασχολείται ιδιαίτερα. Κρυφοκοίταξα το περιοδικό και είδα έντρομος τα τραγούδια δίπλα από μια στήλη ενός Μουρατίδη. Πρώτος ήταν ένας ασπρόμαυρος τύπος που τραγουδούσε το Billie Jean και ακολουθούσε μια γλυκούλα Κάιλι Μινόγκ με το I Should be so Lucky. Οι Wham με το Careless Whisper έρχονταν τρίτοι.

Η αλυσίδα του Τομ


Η υπάλληλος μου ζήτησε 30 δραχμές για τα παράβολα. Προσπάθησα να της εξηγήσω πως έχω μόνο ευρώ, μου απάντησε κάτι για την λιτότητα και ένας τύπος που έμοιαζε με τον Τομ Κρουζ στο Top Gun μου έδωσε τα χρήματα. Τον ευχαρίστησα, αλλά όταν μου ζήτησε την χρυσή αλυσίδα που κρεμόταν από τον λαιμό μου, κατάλαβα πως και στα 80’s η ανιδιοτέλεια ήταν άγνωστη λέξη...
Προχωρώντας προς τον χώρο των ΚΤΕΟ όπου γίνεται ο τεχνικός έλεγχος των αυτοκινήτων, παρατήρησα μια πανέμορφη τύπισσα σε ένα ολοκαίνουριο Nissan Sunny. Ήταν πρωί, αλλά φορούσε μια κροκό γόβα στιλέτο, κολάν, και ένα άσπρο φανελάκι. Έψαξα στον σκληρό μου δίσκο για καμία ατάκα από την Ρόδα Τσάντα και Κοπάνα, τον Σερίφη τον μηχανοφάγο και το The Kopanoi, αλλά δεν μου βγήκε τίποτα. Σε κάθε εποχή κότα είμαι...

Τσιαντάκης speaking

Το σοκ μου ήταν μεγάλο, αλλά προσπάθησα να το παίξω άνετος. Ο υπάλληλος του ΚΤΕΟ, ντυμένος απλά και συνεργειακά κοίταξε το αυτοκίνητο μου, όταν τελείωσε την κόντρα του με τον συνάδερφο για τον Εθνάρχη και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο τρίτος της παρέας κάτι έλεγε για κάτι συνδικαλιστικά που δεν καταλάβαινα. Ο έλεγχος ολοκληρώθηκε έπειτα από μιάμιση ώρα και ο υπάλληλος με το μαλλί του Νίκου Τσιαντάκη που είχε προλάβει να αναλύσει ενδιάμεσα τις εξελίξεις στην Δυναστεία, την καθαρότητα του Κοσκωτά, τις τελευταίες ατάκες του Χάρι Κλιν και τις καμπύλες της Σοφίας Αλιμπέρτη μου έδωσε το ΟΚ να φύγω.
Είχα ζαλιστεί από όσα συνέβαιναν. Το μόνο που ήθελα είναι να φύγω από το ΚΤΕΟ και την δεκαετία του 80. Να πάω στο σπίτι μου, να δω τον Ιππότη της Ασφάλτου, τους Ντιούκς και τα Λιονταράκια του κυρ Ηλία ακούγοντας καλή disco μουσική...

(Χωρίς πλάκα. Αν θέλετε να κάνετε ένα ταξίδι στον χρόνο πηγαίνετε στο ΚΤΕΟ. O χρόνος έχει σταματήσει πολύ όμορφα...)

6 Comments:

Blogger Phantasmak said...

Και που 'σαι ακόμα... Cinderella, Poison, W.A.S.P. με το "I Wanna Be Somebody", Warrant, Twisted Sister... έτσι, αυτά είναι. Από τις σελίδες του "Αγοριού".

Το δε "Σπάιντερμαν" με πορτοκαλί και ασπρόμαυρες σελίδες εναλλάξ με ιστορίες που τις έκοβαν μετά από τέσσερις σελίδες και παρέλειπαν να τις συνεχίσουν στο επόμενο.

3:02 μ.μ.  
Blogger Κλαυδιος said...

Άσ' τον τον Άβερελ. Μου τον βραχυκύκλωσες με τα ονόματα που ανέφερες. Θύμισες ένδοξες στιγμές!Βάζω ήδη το "Crimson Idol" να παίζει (στο κλαταρισμένο λάπτοπ, πουτάνα ξενιτιά...)

3:31 μ.μ.  
Blogger Μήτσος, ο καφετζής said...

Υπάλληλοι / θαμώνες του ΚΤΕΟ είστε;

12:48 μ.μ.  
Anonymous Brenthis said...

Εγώ διάβαζα και Μπλεκ βρε παιδιά. Το ξεχάσατε...(σούφρωνα επίσης το Metal Hammer του αδερφού μου)

2:20 μ.μ.  
Blogger Κλαυδιος said...

brenthis έφτιαξες blog????????
Περιμένω εναγωνίως!!!

2:42 μ.μ.  
Blogger Κώστας Μπουκουβάλας said...

Yea! I can boogie!

Ναι, πράγματι, σε πολλά ΚΤΕΟ της Ελλάδας έχει σταματήσει ο χρόνος. Το ίδιο και σε πολλούς σιδηροδρομικούς σταθμούς της επαρχίας...

Εμείς πάντως εδω πάνω στη Θεσσαλονίκη βρυχόμαστε στους ρυθμούς του RSO και πετάμε κάθε Σάββατο στην Blue Sky, την πραγματική χρονομηχανή. Disco-TimeMachine με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ. Discoballa, πράσινο λέιζερ, ζεβρέ πολυθρόνες!, κιτς διακόσμηση ασημί και κόκκινου στους τοίχους, αργοπορημένοι τουρίστες που μόλις έφθασαν με το αεροπλάνο, επαρχιώτες της κακιάς ώρας από τα Βασιλικά και στη γωνία οι λιγοστοί ωραίοι της πόλης με τις πουκαμισιές και το ζελέ στα μαλλια.

Βέβαια μπορεί κάποιος πάντοτε να επισκεφτεί το πανεπιστήμιο. Ένα μεγάλο μέρος του κτίστηκε το '50 ένα άλλο το '70 και όλο μαζί έχει να ανακαινιστεί από το '80.

Yea, let's groovie!

Y.Γ. Αύριο η "Ε" έχει ένθετο τον Rasputin. Λες να έχουν στο VCD και το ομόνυμο τραγούδι των Boney M;

11:24 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home