Τετάρτη, Μαΐου 24, 2006

H μαχη των φυλων



Υπήρξε μια μακρινή και αγαπημένη εποχή, αυτή που ήμουν εντελώς αργόσχολος. Τον χρόνο μου τον περνούσα καπνίζοντας, βγαίνοντας και παρατηρώντας τα πάντα με την μοναδική καθαρή ματιά του ανθρώπου, που είναι αποστασιοποιημένος από δουλειές, υποχρεώσεις, χρήματα και άλλες μικροαστικές αναγκαιότητες.
Παρατηρούσα ανθρώπους, παρατηρούσα γυναίκες (αυτή τη στιγμή το μίσος φουντώνει και οι αναπτήρες πλησιάζουν απειλητικά τα σουτιέν) , παρατηρούσα ζευγάρια. Και κάπου εκεί μου μπήκαν οι υποψίες στο μυαλό.
Ο παππούς μου ήταν ένας ήρεμος, καλοντυμένος και ηλικιωμένος τύπος. Σπάνια μιλούσε για το παρελθόν, όσο τα χρόνια περνούσαν οι επισκέψεις του στην εκκλησία αυξάνονταν και οι απολαύσεις του ήταν ο πρωινός καφές, το ξύρισμα και η βόλτα για εφημερίδα και καφέ με τους φίλους του. Ο παππούς είχε πολεμήσει το ’40. Ήταν από τα λίγα πράγματα για τα οποία μιλούσε με ενθουσιασμό. Για τους Γερμανούς, τις κακουχίες, το περπάτημα από την Αλβανία μέχρι την Αθήνα, τους φίλους που χάθηκαν. Πάντα άκουγα με προσοχή, με σεβασμό τις διηγήσεις του, ακόμα και αν επαναλαμβάνονταν. Ο σεβασμός ήταν δεδομένος, σε έναν άνθρωπο που τα έχει ζήσει όλα αυτά. Οχι ακριβώς.
Η διήγηση του, τερματιζόταν από τις φωνές της γιαγιάς μου από το μέσα δωμάτιο «Αμάν, ρε καημένε, πάλι τα ίδια λες του παιδιού. Σταμάτα πια.» Πάντα σταματούσε.
Δεν θέλω να κάνω αναδρομή της οικογενειακής μου δομής αυτή τη στιγμή, προσπαθώ (ίσως και μάταια) να δείξω την άποψη μου. Η γιαγιά μου δεν ήταν φεμινίστρια. Δεν νομίζω να ξέρει καν τη λέξη. Πώς όμως είχε γίνει ο άρχοντας του σπιτιού; Η εξωτερική καταπίεση υπήρξε πάντα και δεν την έκρυψε ποτέ η ίδια. Κάποιες κιτρινισμένες φωτογραφίες του παππού, που έπεσαν στα χέρια μου μετά τον θάνατο του, με άψογο ντύσιμο που τότε υποθέτω πως ήταν μοδάτο, αγκαλιά με κάτι γυναίκες που σίγουρα δεν ήταν η γιαγιά μου με την οποία τότε ήταν παντρεμένος, σε ένα μπαρ στο κέντρο της Αθήνας, αποδεικνύουν πως τη ζωή του την είχε ζήσει. "Γίνονταν αυτά παιδί μου" ήταν η συγκονιστική ομολογία της γιαγιάς. Ολα αυτά, μέχρι να κάνει το λάθος.
Το λάθος δεν είναι ο γάμος, αλλά η υποτίμηση του αντιπάλου. Καθώς τα χρόνια περνούνε, ο άντρας, καταπονημένος από δουλειές, υποχρεώσεις, αποτυχίες και ρουτίνα, κατρακυλά στο κομπαρσιλίκι. Στον ρόλο του σιωπηλού, υποτιμημένου, yesman, που άγεται και φέρεται από την γυναίκα του, που θριαμβεύει επί χρόνων καταπίεσης. Και κάπου εδώ τα στερεότυπα νικούν με μεγάλη διαφορά. Υστερίες, φωνές, καταπίεση, θρίαμβος και ίσως και μίσος σε λανθάνουσες δόσεις, μοιράζονται από γυναίκες σε άντρες με ένθεη μανία.
Αυτά ίσχυαν παλιά. Τώρα πλέον τα πράγματα αλλάζουν. Οι γυναίκες δεν σκύβουν το κεφάλι. Και καλά κάνουν φυσικά. Διεκδικούν, φωνάζουν ενίστανται, απαντούν. Ο άντρας εδώ και 50 χρόνια αντιμετωπίζει έναν δυναμικό αντίπαλο και όχι ένα σκεύος. Επαναλαμβάνω ορθώς γίνεται όλο αυτό. Και είναι προς όφελος μας, άντρες bloggers. Γιατί όταν τα χρόνια περάσουν και η σύνταξη έρθει, δεν θα είναι μόνο ο άντρας καταπονεμένος, καταπιεσμένος και κουρασμένος. Και η γυναίκα, μητέρα, εργαζόμενη, φεμινίστρια κάπως έτσι θα είναι. Και όλα αυτά τα λεω, γιατί όταν έρθει η ώρα να διηγηθώ για 500η φορά στο εγγόνι μου τις τρομακτικές εμπειρίες μου από τους 9 μήνες που πήγα στρατό, δεν θέλω κανένας να με διακόπτει από την κουζίνα. 'Η από τον καναπέ, μην εκνευρίζεσαι φίλη φεμινίστρια...

Εμπνευση γι' αυτό το post μου έδωσε ο παππους μου και ο κυριος Νίκο Δήμου με το εκπληκτικο "καθημερινό ξύρισμα" και αφορμή η μάχη των φύλων ανάμεσα στον φίλτατo pascal και την φεμινίστρια hob

54 Comments:

Blogger The Motorcycle boy said...

Πάντως εμένα αυτό που μου αρέσει από τα αποτελέσματα της φεμισνιστικής τάσης είναι που οι γυναίκες κάνουν πλέον και αυτές καμάκι. Και συγνώμη που είμαι μικρόμυαλος και μικροπρεπής.

Υ.Γ.: Αυτόν τον κύριο Νικοδήμου δεν τον διάβασα, να με συμπαθάς. Είμαι σε ηλικία που προσέχω τα έλκη στομάχου και τη δυσκοιλιότητα.

3:37 μ.μ.  
Anonymous αφρουλα said...

ειναι λιγο δυσκολο να εκλειψει η μαχη των δυο φιλων.

και αυτο γιατι η απελευθερωση της γυναικας δεν εγινε οπως ακριβως επρεπε...δυστυχως μας εχει παρει απο ''κατω'' η κατασταση...

οι σημερινοι αντρες μας αγαπατε , μας προσεχετε, δεν λεω,επισης προσπαθειτε να συμμετεχετε στις υποχρεωσεις αλλα ρε παιδια ολο κατι γινετε και παντα ειμαστε ριγμενες...παντα οι δικοι μας ωμοι κουβαλανε τα περισσοτερα βαρη..

δεν ξερω πως το καταφερνετε..αλλα μπραβο σας ...τι να πω... ειστε πονηρουλια και μας τουμπαρετε...

3:55 μ.μ.  
Blogger Respect said...

Χωρίς καμία αντι-φενιστική τάση, αλλά τα δύο φύλα έπαψαν να μάχονται εκεί που πρέπει. Σε ένα οριζόντιο έπιπλο, ή και σε άλλα μέρη για μερακλήδες και greek hot lovers!
Και προτίμησαν να λύσουν τις διαφορές τους σε γραφεία, δρόμους και οποιαδήποτε άλλη κατάσταση που ενδεχομένως αποδεικνύει ότι κάποιο από τα δύο φύλα είναι κατώτερο...

Καλό! (Όχι το δικό μου, το δικό σου).

4:16 μ.μ.  
Blogger Old Boy said...

Και γαμώ τα ποστ φίλε.

4:49 μ.μ.  
Blogger Olyf said...

Το σκίτσο σκίζει πάντως. Και το κείμενό σου μ άρεσε γενικά κι ας διαφωνώ στη βάση που αναπτύσσεις κάποια επι μερους θέματα. Γουστο σου.

5:13 μ.μ.  
Blogger pascal said...

"Ο άντρας εδώ και 50 χρόνια αντιμετωπίζει έναν δυναμικό αντίπαλο και όχι ένα σκεύος. Επαναλαμβάνω ορθώς γίνεται όλο αυτό. Και είναι προς όφελος μας, άντρες bloggers."
E, μα ΣΥΜΦΩΝΩ. Αν και όχι με την κυριολεκτική έννοια του αντίπαλος. Δεν έχουμε και τίποτα να χωρίσουμε, στην τελική.
Πολύ καλό ποστ.

5:33 μ.μ.  
Blogger averel said...

Μboy Δεν εισαι μικροπρεπης, σωστος εισαι. Αλλα για το συγκεκριμενο κειμενο νομιζω πως εχεις λαθος.

αφρουλα: πονηρουλια; Εμεις; Ακομα να ανοιξεις blog?

respect σωστός

oldboy, ευχαριστω τιμη μου.

olyf Πες μου τις διαφωνιες σου

pascal εισαι μεγαλη πουτανα. Με την καλη εννοια, οπως εχεις γραψεις και εσυ. Πρωτα με μπλεκεις σε πολεμους και δικες και μετα μου λες πως δεν ειναι μαχη. Συμφωνω παντως, δεν τα βλεπω πολεμικα τα πραγματα. Απλα ακολουθησα τον συρμο των "menVSwomen" ποστ.

5:54 μ.μ.  
Blogger The Motorcycle boy said...

Το δικό σου εννοείς ή του αδελφού Νικοδήμου;

8:00 μ.μ.  
Blogger averel said...

Οχι το δικο μου. Το άλλο. Καλο ειναι.

8:19 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

τα λέω σε σένα και θα τα σούρω και τον άλλο τον pascal μετά...

χέστηκα για τη δικογραφία, αλλά το ότι ΔΕΝ ΜΕ ΠΗΡΑΤΕ για μπύρες είναι κάτι που σαφέστατα δεν θα περάσει έτσι.

για να μην αρχίσω τώρα με τις ταμπελίτσες περί "φεμινίστριας", που ουδέποτε μου άρεσαν. εγώ τον άντρα τον θέλω κουβαλητή. κατά προτίμηση να κουβαλάει τα ψώνια ΜΟΥ, πληρωμένα από την τσέπη ΤΟΥ.

ααα, ναι, και ΕΞΟΧΟ, ΜΑΓΕΥΤΙΚΟ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΠΟΣΤ. συγχαρητήρια στις πηγές σου δηλαδή!
:pp

8:36 μ.μ.  
Blogger Χαμένο κορμί said...

Μπήκα στον κόπο και διάβασα τον κύριο Νίκο Δήμου. Ποιό κόπο δηλαδή που δέ χάνω ευκαιρία, ειδικά τώρα που έμαθα και το blog του.

Υπέροχο κείμενο και αυτού και το δικό σου.

Αυτό που έχω να σημειώσω εγώ είναι οτι ο παππούς σου, μέχρι το τέλος ήταν μαζί με τη γιαγιά σου, ή η γιαγιά σου μαζί με τον παππού σου (όπως θές πάρ' το).

ΜΑΖΙ.

Αυτός είναι ο σκοπός. Ένας άνδρας, μία γυναίκα, μαζί μέχρι το τέλος. Όλα τα άλα λεπτομέρειες... Άλλωστε, καταστάσεις στις οποίες:
πλήθος ανθρώπων > 1
έχουμε ομάδα και κάθε ομάδα εξ ορισμού, έχει και αρχηγό. Εξουσία και δύναμη μπορούν να έχουν καί οι δυό μεριές αλλα διαχωρισμένες και συμφωνημένες... έτσι έρχεται η ισορροπία.

συγχώρεσε την αφελή επιθυμία μου (ένας άντρας και μια γυναίκα μαζί μέχρι το τέλος).

Ξέφυγα απο το θέμα;;; Χέστηκα... Θέλω και ξύρισμα... πάω.

9:07 μ.μ.  
Blogger enteka said...

όπως ειπώθηκε ήδη, και γαμώ τα ποστ
:)

10:19 μ.μ.  
Blogger wetex said...

gia sou Averel,


ego leo oti tetoia posts sxetika me ti maxi ton filon einai alothi gia flirt....epidi den mas bgainei me allo tropo, to leme i maxi ton filon.....

12:22 π.μ.  
Blogger Jean Meets Tonic said...

averel
παραδέξου ότι έβλεπες την Γιουροβίζιον και μας έστησες να τελειώνουμε.
πλάκα κάνω.
ως γνωστόν είμαι μεγάλος αστειάτορας.
πάντως ισχύει και για σήμερα.

και θεωρώ απαράδεκτο ότι στερήσατε τις μπύρες απο την hog.
δεν θα περάσει η αντρική τρομοκρατία του ζύθου.

11:52 π.μ.  
Anonymous αφρουλα said...

καλημερα και παλι,

ειστε πως δεν ειστε ...μεγαλες πονηροφατσες...

βλεπω τον δικο μου, εκει που ξεκιναω να του κανω παραπονα και γκρινιτσες, να σου ξεκιναει τα γλυκολογα, αγκαλιτσες και τα ''ναι αγαπουλα εχεις δικιο απλα με προλαβες μωρε και το σκεφτομουν...τωρα ελεγα να βγαλω τα σκουπιδια εξω΄΄ ή '' ναι μωρο μου ωρες ωρες ειμαι γαιδαρος αλλα μ' αρεσει να με φροντιζεις ''

εχει βρει το κουμπι μου ο ατιμος
και αφριζω , βγαζω καπνους απο τα αυτια αλλα παλι εγω μαζευω τα σκουπιδια...

οσον αφορα στο blog...ας το αφησω καλυτερα σε αυτους που ξερουν...ειμαι ασχετη και με τους υπολογιστες και με την εκφραση του λογου..(ποτε δεν ειχα καλο βαθμο στην εκθεση :)))

τα φιλια μου

11:55 π.μ.  
Blogger Jean Meets Tonic said...

ρε μανία με το hoG

και πάλι sorry

12:34 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

χαχα! καλά κι εδώ βρε αθεόφοβε; να σου πω, μη λες sorry, εκτός του ότι δεν προσβλήθηκα, έχεις και άφεση αμαρτιών κατευθείαν από το nickname σου. πίνουμε κι εμείς και ξέρουμε. ΟΧΙ ΜΠΥΡΕΣ ΒΕΒΑΙΑ!

1:57 μ.μ.  
Blogger averel said...

χαμενο κορμι, μαζι ηταν, αλλα και η συνηθεια και οι κοινωνικοι περιορισμοι παιζουν τον ρολο τους. Γι' αυτο αυξανονται τα διαζυγια, γιατι δεν ειναι κοινωνικο στιγμα πια.

Εντεκα thanx, στα εχω πει για την blogara σου.

wetex, εισαι η πρωτη που καταλαβες πως φλερταρω ασυδοτα απο το blog μου. Κυριως την hob, ενιοτε και τον pascal.

Ρε Jean η αληθεια ειναι πως δεν ηρθα γιατι ημουν μεσα στη Eurovision. Αυτος με τις σημαιες μπροστα μπροστα.

Αφρουλα, αφου κανεις comment, μπορεις να ανοιξεις και blog. Οσο για τα σκουπιδια, τι να πω, πατα ποδι. (σαν συμβουλη σε στηλη περιοδικου ακουστηκε αυτο).

hob δεν πινεις μπυρες; Αλλα θυμαμαι εγω.

2:13 μ.μ.  
Blogger wetex said...

wetex, εισαι η πρωτη που καταλαβες πως φλερταρω ασυδοτα απο το blog μου. Κυριως την hob, ενιοτε και τον pascal.

den ennoousa afto (mono).aplos genika milao kai leo oti afto pou leme boys vs girls (ta posts ta dika sou, tou pascal, tis hob tis lili) einai isos enas allos tropos na ekfrasoume tin flirty diathesi mas.......kai oxi aparaitita mia maxi. pantos xeromai pu pistevis oti to flirt den kollai sto filo tou allou.

2:45 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

pantos xeromai pu pistevis oti to flirt den kollai sto filo tou allou.

AXAXAXAXAXAXAXAXA!

re den iparxei... Nai, den exw na pw tipota allo.

a nai, averel, afta pou ikseres NA TA KSEXASEIS.

3:05 μ.μ.  
Blogger averel said...

Τι να πω. Wetex με καθαρισες.

3:10 μ.μ.  
Blogger averel said...

Λιουνμπεργκ θυμισα. Θα με κανει ποστ και ο πατατοπρεζακιας.

3:17 μ.μ.  
Blogger wetex said...

re den iparxei....

ti ennoume? den iparxi to flirt? kane post hob....
to flirt nomizo einai platoniko....einai askisi pnevmatos...den kolai se fila....giati ola prepi na kataligoun sti sxesi/sinousia? eimai allou mipos?

3:23 μ.μ.  
Blogger wetex said...

Λιουνμπεργκ θυμισα.

ante kale. emis na pername kala. logariasmo tha dosume stous patatoprezakides tora....

3:24 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

wetex I shall post, αφού το θες εσύ και είναι η αλήθεια και οι χιλιάδες πια αναγνώστες μου.

δεν υπάρχει εννοούσα η απάντηση. έλιωσα στο γέλιο με το συμπέρασμα.

α, και averel, sorry αλλά λιούνγκμπεργκ δεν θύμισες. NO FUCKIN WAY!

4:17 μ.μ.  
Blogger averel said...

Στο αμφι μωρε, οχι στην εμφανιση .Σιγα το μπαζο. Αυτον, οχι εμενα.

4:22 μ.μ.  
Blogger Jean Meets Tonic said...

Σιγά τον Λιουγκμπεργκ.
Τι να μας πει ο Σουηδός μπροστά στην αρχαιοελληνική ομορφιά του Βαϊου Καραγιάννη;
Ας βλέπατε και τον Βαγιαρο με τα Calvin's του και θα σας έλεγα εγώ...

4:39 μ.μ.  
Blogger wetex said...

simfono. ton exo dei ton ljundberg apo konta. nai einai oraios alla oxi seksoualikos....

stenaxoriemai tora...den se eipa amfi re Averel....gmt....pos na epanorthoso....

4:48 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

αχαχαχαχχααχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!

ρε συ αβερελ έχεις μαζέψει τα κορυφαία comments, δηλαδή αγαπάω παππού σου με αυτά και αυτά!

βάιος καραγιάννης... είναι δυνατόν;;;;

4:51 μ.μ.  
Blogger averel said...

jean, ολοι γνωριζουμε την αξια του Βαϊου, του Μπραντ Πιτ της Καρδιτσας.

wetex μην αγχεσαι καλη μου. Αν και υπαρχουν τροποι για να επανορθωσεις. (αυτο ηταν φλερτ και οχι στον pascal). Την πλακα μας κανουμε.

4:52 μ.μ.  
Blogger wetex said...

σε ευχαριστώ για την επεξηγηματική παρένθεση, νομίζω είναι πολύ χρήσιμη. τόσο που μετά απο κάθε πρόταση μάλλον θα πρέπει να βάζουμε και απο μια. έτσι για να καταλαβαινόμαστε. ίσως τότε να σταματήσει η αντιμαχία αυτή ανάμεσα στα μποιζ και στα γκερλς.
κατα τα άλλα δεν υπάρχει φλερτ, δεν υπάρχει έρωτας, δεν υπάρχει τίποτα, δεν υπάρχουμε βρε παιδί μου. άρα θα ήθελα να επανορθώσω αλλά το σύμπαν με εμποδίζει Αβερέλ.

5:21 μ.μ.  
Blogger pascal said...

Καταγγέλω ενώπιον πάντων ότι ναι ο averel με φλερτάρει ασύστολα και με οποιονδήποτε τρόπο.
Τον γουστάρω κι' εγώ βέβαια, απλά τον αφήνω να ψηθεί λίγο, πριν τον κάνω άντρα.
Όσο για το αν πρέπει ή όχι το φλερτ να καταλήγει σε σχέση/κρεβάτι, εγώ προσωπικά ένεκα και των τριάντα μου χρόνων (σιγα ρε, παπούδιασες) αν δεν σκοράρω από ένα σημείο και μετά σταματάω να φλερτάρω και την κάνω για πιο promising λειβάδια. Μου συμβαίνει σπάνια, ομολογουμένως. Όχι το να σκοράρω :PPP (σιγά ρε γαμήκουλα, κατούρα και λίγο).
Καλησπέρα σας και ουστ.

10:57 μ.μ.  
Blogger άσωτος υιός said...

οταν διαβαζεις (ή ακους) κατι που θες να πεις αλλα δεν το εχεις πει ακομα δυο πραγματα συμβαινουν. ψιλοζηλευεις (με την καλη ενοια) και χαιρεσαι. μπραβο averel πολυ καλο...

1:07 π.μ.  
Blogger averel said...

pascal μας πιασανε

ασωτε thanx

2:53 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

pascal dear, μόνο που τα πιο promising λειβάδια δίνουν συνήθως promises και στα άλλα ζώα που τα επισκέπτονται.

no offense, ακολούθησα το παράδειγμα.

:pp

3:06 μ.μ.  
Blogger wetex said...

Hob, eisai aneleiti....:)super.

3:58 μ.μ.  
Blogger pascal said...

Sorry, δεν μπορώ να γράψω και πολλά, βοσκάω σε λειβάδι. Καλό Σ/Κ.

7:08 μ.μ.  
Blogger pascal said...

Και οιποιαδήποτε κριτική (χρατς χρουτς) να μου την κάνετε στο μπλογκ μου. Μη δίνετε νούμερα στον averel με τις δικές μου πλάτες, ντάξει; Θα πάρει αέρα και δεν θα μου κάτσει στο τέλος- τέλος (χρατς χρουτς)

7:09 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

το είδατε αυτο?
http://panicroom.wordpress.com/

12:26 μ.μ.  
Anonymous Katerina said...

Ανατρίχιασα, είσαι σίγουρος ότι δεν έχουμε τον ίδιο παππου; Αυτόν καλέ που φόραγε τα ατσαλάκωτα κουστούμια και κέρναγε όλο το μαγαζί, ενώ η κυρία Κατίνα ήταν σπίτι; Νόμιζα πάντα ότι η πρώην πλούσια και μετέπειτα φτωχή γιαγιά που γκρίνιαζε νυχθημερόν ήταν κακιά, αλλά φευ. Μετά έμαθα. έμαθα πολλά, τι έκανε και τι δεν εκανε. Το χειρότερο είναι ότι ο σχετικά ανεύθυνος παππούς παρέμεινε μέχρι τέλους συμπαθής και τον βλέπω στα όνειρα μου να φοράει το ατσαλάκωτο κουστούμι και να μου λέει να τον πάω βόλτα στην Αθήνα να νυχτοπερπατήσουμε. Στη γιαγιά έμεινε μια πικρή διάθεση να σχολιαζει τα πάντα με εμπάθεια. Εκείνη η πρώην πλουσία που δεν ευτύχησε να θέλει να ακολουθεί στα μετρημένα γλέντια της μεταπολεμικής Ελλάδας.

11:32 π.μ.  
Anonymous Katerina said...

όσο για τον pascal που δεν σκοράρει Εξάρχεια εσχάτως(αφού δεν ξέρει σε πια ΔΟΥ θα πλήρωνε τον Υπουργό) ελπιδοφόρο είναι ότι κατά δήλωση του σκοράρει γενικά....γιατί είχα ανησυχήσει......

2:29 μ.μ.  
Blogger averel said...

Κατερινα, οχι δεν ειμαστε αδερφια. Τα ονοματα δεν κολλανε. Οι ιστοριες ομως κοινες. Και εγω τον θυμαμαι με πολυ αγαπη. Οσο για τον pascal, δεν ξερω τι κανει με τα σεξουαλικα του. Μην μας παρεξηγησουν τωρα.

3:14 μ.μ.  
Blogger pascal said...

katerina μου, το να ανησυχείς δεν φτάνει καλέ. Το σωστό είναι να βοηθάς τον πλησίον σου :PPP
Όσο για τον averel, όντως δεν έχει ιδέα περί των σεξουαλικών (μου). Καλησπέρα σε όλους παίδες.

3:40 μ.μ.  
Anonymous katerina said...

θα κάνω ότι μπορώ λοιπόν....η ψυχαναλύτρια μου μου επισήμανε ότι είμαι δοτικός τύπος ανθρώπου....ενημερώσου εσύ για τις ΔΟΥ των Ν. Προαστίων και βλέπουμε. για τη μάχη των φίλων σκέφτηκα ότι δεν έχω καταλήξει τελικά, θα ήθελα να ήμουν στη θέση ζωηρού παππού, στο σπίτι με φακιόλι (λέμε και κανένα αστειάκι) ή μία από τις κυρίες που τα έτρωγαν από τους παππούδες και έβγαιναν φωτό. μπορεί να είχε ενδιαφέρον να ήμουν ο παπάς της ενορίας πάλι...για να μαθαινω! ;)

11:20 π.μ.  
Blogger tomboy said...

Θα γράψεις τίποτα? Αντε το παράκανες.

12:17 μ.μ.  
Blogger averel said...

Κατερινα εγω θα ηθελα να ειμαι ο παππους, πριν γερασει και χασει τη μαχη.

tomboy δεν γραφω τιποτα. Εχω λιωσει απο τη ζεστη, εχω αηδιασει απο τo μεγαλυτερο μερος της μιζεροσφαιρας και ΔΕΝ παω στην Κουβα. Αρα, σιωπη.

1:55 μ.μ.  
Blogger pascal said...

katerina: Είναι πέντε, λειτουργούν εννιά με πέντε και έχουν συνολικά 168 υπαλλήλου, εκ των οποίων οι 100 είναι γυναίκες και οι 68 άντρες.

2:03 μ.μ.  
Blogger wetex said...

kala akoma sti maxi ton filon exis kollisi? :)

3:36 μ.μ.  
Blogger allimiamera said...

Το καλύτερο πάντως με τη μάχη των φύλων είναι η ώρας της "ανακωχής". Δεν χρειάζεσαι την Κούβα για να ταξιδέψεις averel

5:59 μ.μ.  
Blogger Tolisbak said...

Πολύ ωραίο κείμενο.

4:06 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

What a great site
houston lawyer van rentals in south florida uk cordless phones reviews online sale ionamin incorporate in oh breast augmentation local anesthia label printers xenical pharmacy online sale

11:09 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Experience Breast Enhancement in 5 Minutes Or Your Money Back!

2:44 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Very nice site! »

8:32 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Looking for information and found it at this great site... »

2:49 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home