Τρίτη, Ιουνίου 06, 2006

Ενα τριημερο γεματο Λεσβιες


Μια από τις μεγάλες άλυτες και κακεντρεχείς απορίες μου είναι που θάφτηκαν όλα αυτά τα πολύχρωμα, γραφικά wristbands που κοσμούσαν τα χέρια του 98% των Αθηνέζων πέρσι τέτοια εποχή. Κρύφτηκαν σε συρτάρια, πετάχθηκαν στα σκουπίδια ή μετανάστευσαν μαζικά για αλλού; Η σωστή απάντηση είναι η τριτη. Στο κέντρο της Μυτιλήνης, ανάμεσα σε άπειρους τέτοιους στα μοδάτα (my ass) καφε της πόλης γεμάτα από όμορφες Λεσβίες, είδα εκατομμύρια πολύχρωμα βραχιολάκια και πείστηκα πως ο κόσμος τελικά θα σωθεί.
Μάλλον αυτοί που τα φορούσαν ήταν οι «δεξιοί» της περιοχής. Οι αριστεροί, ήταν αρκετά δραστηριοποιημένοι, μοίραζαν Ριζοσπάστη, άφηναν μούσια και πάνω απ’ όλα είχαν χιούμορ. Η απόδειξη στην πρώτη φωτό. Την ώρα που την είδα, πριν κλαψω απο τα γέλια σκεπτόμενος τον Μπούς και τον Σαρον να τα κάνουν πάνω τους, στο κινητό μου έρχονταν μηνύματα τύπου «Welcome to Turkey», ενώ το Αιβαλί ήταν ορατό απέναντι. Περίεργη συγκυρία. Note to self: Αν ξαναπαω, να γνωρίσω τον κοινοτάρχη της Συκαμινιάς. Αξίζει.





Δεν είναι το μόνο πράγμα που αξίζει. Εκτός από τις Λεσβίες που προείπα, αξίζει και η θέα από το λιμάνι της Μυτιλήνης. Ειδικά κοντά στο σούρουπο, ειδικά αν είσαι υπο την επήρρεια του ouzou power. Προτεινόμενο το "Πιτσιλαδη". Δεν ερχεται Αθήνα, αλλά είναι μακράν το καλύτερο. Και δεν κάνει κεφάλι. Πολύ δηλαδή. Νομίζω. Ενταξει μετρο θελει.



Το καλύτερο μέρος στην Μυτιλήνη είναι ο Μόλυβος. 'Η αλλιώς Μήθυμνα, αρκετά μακριά από το κέντρο του νησιού. Είναι το μέρος που αράζει το καλοκαίρι ο Λευτέρης Παπαδόπουλος βρίζοντας για την ΑΕΚ, θυμίζει μεσαιωνικό κάστρο και η συγκεκριμένη φωτό ταίριαζε καλύτερα εδώ. Σίγουρα.

Φυσικά και μπήκα να ψάξω για λεσβιακά προϊοντα. Οχι, δεν είχε ούτε δερμάτινα, ούτε μαστίγια, ούτε δονητές. Ουζό, λάδι και άλλα τέτοια ξενέρωτα προτιμούν οι Λεσβίες. Οι οποίες για κάποιον περίεργο λόγο θέλουν να αποκαλούνται Μυτιληνιές και αρνουνται το διεθνες lesbian products για το ασαφες local. Aκόμα δεν έχω καταλάβει γιατί.

Τώρα πια επιστροφή στην Αθήνα. Ηρθε η ώρα για δουλειά, ντρίμπες και ποτά.

13 Comments:

Blogger pascal said...

Ωραία, βλέπω τον τίτλο. Μάλιστα λέω, θα δούμε φωτό από λεσβίες. Από φωτό τίποτα. Γράφεις και μετά ότι οι λεσβίες είναι ωραίες. Εκεί έχασες όλο σου το κρεντιπίλιτι. Πιστεύω ότι απλά έπηξε το νιμού σου στην Αθήνα και πόσταρες ψευδές ρεπορτάζ.
Α, ωραίο ποστ. Φαντάζομαι ότι αν πας Αλάσκα που είναι πιο μακριά θα γράψεις ακόμα καλύτερα. Δοκίμασέ το.

3:44 μ.μ.  
Blogger Μαρκησία του Ο. said...

Πιτσιλαδή rules!

(αυτό έχω κουράγιο να πω μόνο, γιατί ζήλεψα που πήγες σε νησάκι)

ΧΧ

3:50 μ.μ.  
Blogger averel said...

Πασκαλ, εμεις εδω εχουμε ηθος. Δεν ποσταρουμε γυμνες γκομενες σαν κατι αλλους. Αν θες να με στειλεις Αλασκα για καλυτερο ποστ, μεσα ειμαι. Και για Δανια επισης

μαρκησια, ξερεις να πινεις. Αυτο δεν ξερω αν ειναι καλο ή κακο. Ενταξει μωρε, τρεις μερες πηγα, μην με ματιασεις.

4:17 μ.μ.  
Blogger AlexZ said...

Καλά, καλά, το καταλάβαμε, πήγες Μυτιλήνη.....

4:45 μ.μ.  
Blogger l'esprit de l'escalier said...

Διασταύρωσα ότι τα περάσαμε πρίμα εις τας Λέσβους (τυχαίνει να είναι και κατά το ήμισι ιδαίτερη πατρίδα μου). Εύγε. Το Αϊβαλί είναι ίδιο με busy ψαροχώρι της Μυτιλήνης: έχει καταπληκτική παραλία, φρέσκο ψαράκι, βαρκούλες, παιδάκια, δίχτυα, κόσμο, σαγιονάρες, μια οχλαγωγία και μια ανεμελιά - μόνη διαφορά οι χαμηλές τιμές παντού. Επίσης Πιτσιλαδή rules, θα συμφωνήσω με φίλτατη Μαρκησία. (Ο pascal είναι ένας ποταπός ματάκιας.)
Anyways, εγώ άλλο ήθελα να πω: αυτό για τα βραχιολάκια ήταν ακριβώς οι σκέψεις μου. Στο γραφείο πέρσι φορούσαν ΟΛΟΙ, τώρα ΚΑΝΕΙΣ. Καλά τα έλεγε η junky nurse κάποτε...

4:51 μ.μ.  
Blogger averel said...

Alex εχεις μεγαλη διαισθηση τελικα

Λεσπριτια, ο κοσμος ειναι πολυ μικρος. Ειπα να αποτοξινωθω απο το νετ και βρεθηκα να μιλαω για μπλογκς και μπλογκερς πανω απο ενα Πιτσιλαδη που με κοιτουσε απορημενο. Οσο για τα βραχιολακια ηταν νομοτελεια. Απλα, ηθελα να ηξερα, οταν τα εβγαζαν απο το ηρωικο τους χερι, δεν ντρεπονταν?

5:00 μ.μ.  
Blogger allimiamera said...

Πράγματι είναι πολύ ωραίο νησί η Λέσβος. Είχα πάει κι εγώ πέρυσι στην Ερεσσό για θέμα. Έπηξα στο μ...ί. Τελικά σας προτιμώ εσάς τους άντρες. Wellcome back averel

11:47 π.μ.  
Blogger loretta said...

Συμφωνώ και επαυξάνω για τα βραχιολάκιααα! Ευτυχώς εξαφανίστηκαν. Που και που βλέπω κανέναν να φοράει το κίτρινο το κλασικό. Στην πυρά! (να δω τι τρεντιά θα εφεύρουν φέτος...)

1:09 μ.μ.  
Blogger averel said...

allimiamera, νομιζω Ερεσσο μαζευονται οι true Λεσβιες. Δεν πηγα. Εγω προτιμω εσας τις γυναικες παντως.

λορετα κατι εχω στο μυαλο μου, αλλα περιμενω να το επισημοποιησω πρωτα (να το δω πανω απο 30 φορες την ιδια ημερα) για να το καταγγειλω με λαβρο ποστ.

2:42 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

βρήκα το μπλογκ σου μέσω ενός άλλου μπλογκ και θέλω να σου πω ότι είσαι από τους καλύτερους που έχω διαβάσει
Ντίνα

7:53 μ.μ.  
Blogger gelial said...

χαχαχαχαχαχαχα τέλειο αυτό το επίθετο
Λεσβιακό προϊόν, λεσβιακό καλοκαίρι, λεσβιακός αύγουστος (ωχ γράψε λάθος!)

8:03 μ.μ.  
Anonymous Sofia said...

πέρα από τις Λεσβίες γενικώς το νησί είναι αιώνες μπροστά.

Νησί στο Αιγαίο που θέλεις παραπάνω από μία ώρα για να πας από τη μία άκρη στην άλλη είναι όλα τα λεφτά.

6:08 μ.μ.  
Anonymous ιοαννις said...

ναι εκεινα τα βραχιολακια!!!!!!!!!!και τα σανδαλακια με το βαμενο νυχακι!!!!!λαος ωριμος για λαοκρατια.

6:32 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home