Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 02, 2005

Μπιπ - Μπιπ, σε μισώ...



Το ραδιόφωνο είχε παρεμβολές, η πόλη όχι. Έξω από το παλιό και σκονισμένο αυτοκίνητο ακουγόταν καθαρά η βοή της. Κόρνες, βρισιές, φρεναρίσματα, αλλά κυρίως κόρνες. Προσπάθησε να δομήσει τη σκέψη του, ένα εγχείρημα που έμοιαζε λίγο πιο εύκολο από το να πλακώσει στις μπουνιές τον Θεό (tm @ Sin City).
Την ίδια στιγμή που κόλλησε το βλέμμα του στο κόκκινο σηματάκι της βενζίνης, άκουσε ένα ελαφρύ βήξιμο του κινητήρα και αμέσως μετά σιωπή από το τεχνικό μέρος του σαράβαλου. Το κόκκινο λαμπάκι της βενζίνης έσβησε, το πράσινο του φαναριού άναψε. Οι κόρνες ακούστηκαν, στην αρχή διακριτικά και αμέσως μετά επαναλαμβανόμενα, ενοχλητικά. Δεν κινήθηκε. Το μυαλό του είχε κολλήσει στο Κογιότ. Ανέκαθεν ήθελε ρε πούστη να το πιάσει αυτό το γαμημένο το Μπιπ – Μπιπ και να το βιάσει παρά φύσιν προτού το μαγειρέψει σε μια μεγαλειώδη φωτιά. Οι κόρνες συνεχίστηκαν. Γαμημένο Μπιπ – Μπιπ. Άχρηστο Κογιότ.

(σ.σ. Παντα ήθελα να δω το Κογιοτ να πιάνει αυτό το μαλακισμένο, ντοπαρισμένο, αλαζονικό πράγμα τον Κεντέρη των cartoon το road runner. Και πάντα ξεχνάω να βάλω βενζίνη όταν πρέπει)

14 Comments:

Blogger ΒΕΕΜΩΘ said...

Τιμή και δόξα στο κογιότ, τον συλβέστερ, τον γιοσέμιτυ σαμ, τον έλμερ φαντ και όλους τους ταλαιπωρημένους losers των κινουμένων σχεδίων.
Θάνατος δι' ανασκολοπισμού σε καρφιά χριστιανικής εκκλησίας σε όλους τους τουίτι αυτού του κόσμου.

2:49 μ.μ.  
Blogger averel said...

Επισης θανατος στον Μικι Μαους, τον χριστιανοδημοκράτη υποκινητή του αμερικάνικου ονείρου. Τον καθωσπρεπιστή βλάκα. Ξέφυγα ε?

2:57 μ.μ.  
Blogger TziNtziras said...

τσκ τσκ...μα γιατι? εμενα μαρεσει o road runner.. εχω και μπλουζακι ;p

3:43 μ.μ.  
Blogger beep beep said...

Συγνωμη να το παρω προσωπικα τωρα αυτο?Τι σου κανε το μπιπ-μπιπ ρε?Λεγε!
Βιασμος παρα φυσιν ΚΑΙ μαγειρεμα σε φωτια?

Ε, οχι!

4:36 μ.μ.  
Blogger CD said...

ε ναι...το μπιπ-μπιπ και η μπρίτνει σπιιρς είναι τα υποκείμενα, που θέλω να τα ρίξω -πρώτα στα ναρκωτικά και μετά να βιαστούν..εγώ έχω ξεφύγει!

9:09 μ.μ.  
Blogger Valder said...

Κογιότ: Κάποια στιγμή θα σου τελειώσει η κόκα γαμημένο beep beep...

Beep Beep: σφφφ... beep beep!

11:05 μ.μ.  
Blogger AlexZ said...

Την μια η μπαταρία, την άλλη η βενζίνη, άστο το καημένο το Corsaki και πάρε μηχανάκι...

Μετά σου φταίει ο beep beep

5:57 μ.μ.  
Blogger Ektwras said...

hey,
the story never ends (and all those people tomorrow morning the have to go back to work, designers, marketing managers, general staff...)

(am I 2 much ?)

2:58 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

Βλέπω ανεβάζεις τον πήχη στα links σου... Εύγε, εύγε... Κι ύστερα φταίει το beep-beep! Xou re!

3:26 μ.μ.  
Blogger averel said...

tzintzira λυπάμαι για τα γούστα σου.
beep σου απάντησα στο blog σου.
cd Γιατί να τους δώσουμε τσάμπα ναρκωτικά;
siesta συμφωνω.
alex Opel Corsa rulez
hobgoblin κρίμα. Ψώνιο.
ektwras ?????

4:18 μ.μ.  
Blogger Respect said...

Αδερφέ μου, πρέπει να σου πω ότι η επιθυμία σου (και δική μου) να πιάσει μια μέρα τον "Κεντέρη των καρτούν", όπως λες έχει γίνει μερικώς πραγματικότητα...
Σε ένα επεισόδιο που δυστυχώς δεν έχει παίξει στην Ελλάδα (αλλά είχα την τύχη να παρακολουθήσω), το Κογιότ κατορθώνει να πιάσει τον beep-beep (τι ειρωνεία...) χωρίς καμία βοήθεία ή τρικ! Όμως, κι ενώ την έχει στήσει απλώς σε έναν βράχο και το πιάνει, δεν μπορεί να πιστέψει ότι το κατάφερε, αρχίζει να τρέμει και ξαφνικά... το αφήνει και φεύγει!!!
Τιμή και δόξα, πάντως, κατά βεεμωθ, στους μεγάλους losers! είθε το "L" να μην φύγει ποτέ από το μετωπό τους!

5:15 μ.μ.  
Blogger hobgoblin said...

Τι κρίμα ρε; Ε; Κρίμα στα νιάτα; Στην τσαχπινιά;
Μην περιμένεις να προσβληθώ επειδή με αποκάλεσες ψώνιο. Από εσέ ειδικά αυτό δεν είναι προσβολή. Αναγνώριση ομοίου αντικειμένου στα 50μ. είναι, μπιζ, τσκ, τουφ!

5:31 μ.μ.  
Blogger Kafros7 said...

Εύχομαι και εγώ να το πιάσει, να το βιάσει, να αρχίσει να το πετσκοκόβει ζωντανό και αυτό να σπαρταράει από τον πόνο και στο τέλος να τον φάει κομματάκια-κομματάκια. Μακάρι και να το μοιραζόταν μαζί μας. Έτσι για τις αγωνίες και τα νεύρα που έχουμε περάσει μαζί με το κογιότ όλα αυτά τα χρόνια...

8:35 μ.μ.  
Blogger Kafros7 said...

Εύχομαι και εγώ να τον πιάσει, να τον βιάσει, να αρχίσει να τον πετσκοκόβει ζωντανό και αυτό να σπαρταράει από τον πόνο και στο τέλος να τον φάει κομματάκια-κομματάκια. Μακάρι και να τον μοιραζόταν μαζί μας. Έτσι για τις αγωνίες και τα νεύρα που έχουμε περάσει μαζί με το κογιότ όλα αυτά τα χρόνια...

8:37 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home